Cooper Spade to drapieżny milioner, ambitny samiec alfa i buntownik dążący do sukcesu za wszelką cenę.

Z powodu silnej śnieżycy wstrzymano loty i Cooper utknął w podrzędnym hotelu . W barze poznał pewną kobietę. Zelektryzowała go od pierwszego spojrzenia. Rowan miała szmaragdowe oczy, włosy w odcieniu głębokiej czekolady, a jej ciało kusiło zabójczymi krągłościami. Była idealna. Musiał ją mieć. I dostał. Spędzili razem niezapomniany, płomienny weekend.

Kiedy burza śnieżna się uspokoiła, Cooper wrócił do Los Angeles. I wtedy się dowiedział, że kobieta, z którą spędził siedemdziesiąt dwie gorące godziny, była jego wrogiem... Mimo to wspominał, jak bardzo cieszył się każdą minutą spędzoną w tamtym hotelu i nie potrafił zapomnieć tych chwil.

Kobieta, której zapragnął, okazała się jego największym wrogiem...

Nie wiem, co się ze mną wtedy stało.

Dlaczego nagle stałam się taka władcza.

Dlaczego zatrzymałam go w korytarzu, zamiast wejść do środka.

Potrzeba, jaka mnie zdjęła, była jednak tak silna i tak przytłaczająca, że nie wytrzymałabym kolejnej sekundy bez jego warg.

Bez chwili zawahania gwałtownie złączył nasze usta i przycisnął mnie do ściany, nasze ciała idealnie dopasowane, twardość za mną i twardość przede mną.

Całował mnie tak, jakbyśmy właśnie skończyli sobie ślubować.

Jakby nie było na tym świecie nic ważniejszego od tego pocałunku.

Jakby mógł tu spędzić całą noc, dając mi wszystko, czego bym zapragnęła.

Nigdy wcześniej nie rozumiałam, co ludzie mieli na myśli, mówiąc, że czas jakby się dla nich zatrzymał. Osobiście dotąd doświadczałam jedynie skrajnie przeciwnego zjawiska; poczucia, że życie zdaje się mknąć zbyt szybko, a ja łapię się każdej sekundy, zdesperowana, by trwała dłużej.

Ale tutaj, w tym korytarzu, wreszcie zrozumiałam.

Bo wszystko inne zwyczajnie przestało istnieć.

Byliśmy tylko my.

Nasze pragnienie.

Pasja.

Żądza.

Książka dla czytelników powyżej osiemnastego roku życia.

Powyższy opis pochodzi od wydawcy.